Wolne

Sprawiało to potworny ból, który jednak szybko mijał, gdyż te lodowe szpileczki wnikały w skórę i całkowicie zamrażały powierzchnię ciała. Zbyt dobrze znałem niebezpieczeństwo nieodczuwania bólu. Odwróciłem się więc znów plecami do wichury, zrzuciłem wielkie rękawice ze skóry rena i rękami odzianymi już tylko w wełniane zacząłem masować twarz, aby przywrócić krążenie krwi. Potem uchyliłem nieco maskę i wytarłem okulary. Samolot krążył w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara. Wydawało się, że opisuje nie koło, lecz coś w rodzaju bardzo nieregularnego owalu. W pewnym momencie szum motorów jakby się zmniejszył. A w trzydzieści sekund później rozległ się znów, i to o wiele potężniejszy niż poprzednio. Jackstraw coś krzyknął. Zrozumiałem, że musiał go zobaczyć. Rzeczywiście, samolot znajdował się jakieś osiemset metrów od nas; leciał na wysokości nie większej niż dwieście metrów. Widziałem go zaledwie przez kilka sekund. Czułem jednak, że mój język z przerażenia stał się sztywny, a serce zabiło w piersi jak oszalałe. To nie był bombowiec sił strategicznych USA.